reaserch

در فروردین ماه سال ۱۳۸۲ «مؤسسه‌ی فرهنگی هنری آوای مهربانی» با رویکرد مشارکت در حفظ و پژوهش میراث موسیقایی ایران‌زمین اقدام به برگزاری سلسله نشست‌های پژوهشی با عنوان «پژوهش در موسیقی دستگاهی ایران» نمود که در آخرین جمعه‌های هر ماه برگزار می‌شد.

بدیهی‌ست شناخت موسیقی هر قوم و ملتی بدون کاوش و مطالعه در آثار تاریخی و موسیقایی آن سرزمین به‌دست نمی‌آید؛
بدین منظور بررسی تاریخ موسیقی ایران با تکیه بر معرفی آثار ضبط‌شده‌ی این عرصه ـ که بیش از یک‌صد سال قدمت دارد ـ به عنوان منابع اصلی پژوهشی سرلوحه‌ی کار قرار گرفت.
پژوهش‌ها شامل شناسایی، معرفی، دسته‌بندی تجزیه، تحلیل، بازسازی و بازخوانی آنها در قالب اجرای کنسرت پژوهشی به شرح زیر بوده‌است:

  • دیسکوگرافی (صفحه‌شناسی) آثار ضبط‌شده که از دوره‌ی قاجار شروع و همراه با پخش نمونه‌هایی از صفحات ضبط‌شده با گرامافون ارائه‌می‌شد.
  • جلسات را سخنرانی‌های کارشناسی و یا کنسرت‌های پژوهشی تشکیل می‌داد؛ در این بخش علاوه بر کارشناسی آثار ضبط‌شده و تجزیه و تحلیل آنها از زوایای مختلف، بازخوانی و یا بازسازی این آثار، توسط هنرمندان نیز اجرا می‌شد و معمولاً جذاب‌ترین قسمت برنامه را به خود اختصاص می‌داده است.

با تداوم این نشست‌ها و افزایش تعداد مخاطبین از مهر ماه ۸۳ با همکاری «انجمن موسیقی» محل برگزاری آن به سالن رودکی انتقال یافت و از تابستان ۸۵ فصل جدیدی از نشست‌های تخصصی ماهانه‌ی «پژوهش در موسیقی دستگاهی ایران» با همکاری «دفتر موسیقی» و «بنیاد رودکی» آغاز شد و تداوم این روند را میسر ساخت.